In gesprek met Neale Donald Walsch

Grote, gele 'Neil Donald Walsh'- borden leiden ons door en uit het doolhof van de parkeergarage van de RAI, en daarna door het gebouw zelf. Juist omdat het van die opzichtig grote borden zijn valt de verkeerde spelling van de naam hinderlijk op. Of misschien alleen mij... Ik zet het kriegelige gevoel van me af en verheug me op de ontmoeting met de schrijver van ' Een ongewoon gesprek met God', 'Een nieuw gesprek met God' en het laatste deel van deze trilogie, 'Derde gesprek met God'.

Eind augustus is het 'derde gesprek' pas van de Nederlandse pers gerold, en, net als zovele anderen kon ook ik haast niet wachten tot het in de boekhandel verscheen. Op 27 augustus werd ik gebeld dat het voor me klaar lag, en 2 september had ik de 361 bladzijden verslonden. Twee weken lang was er toen zo'n heerlijk verzadigd gevoel. Zo'n gevoel als je ook wel eens kunt ervaren als je genoten hebt van een goddelijke maaltijd waarvan je ook nog eens weet dat het 'goed' voor je was. Waar het derde gesprek allemaal over ging, ik zou het toen niet na kunnen vertellen, maar het had mijn eeuwige honger naar Kosmisch Weten voorlopig gestild. U begrijpt het al: ik ben een fan van Neale. Beter gezegd: van zijn boeken. Best gezegd: van God. Ik ben een fan van God. Niet van de strenge, wraakzuchtige, jaloerse, gebod-en-wil opleggende ('maar rechtvaardige') God van de vele religies. Nee, ik ben een fan van de God uit de Neale-trilogie; de liefdevolle, niet-oordelende, niets-op-leggende, begrip- en humorvolle, altijd aanspreekbare en behulpzame God. Namelijk de God-in-mij. En de God-in-jou. De God-in-iedereen. Want daar gaat deze trilogie over. Steeds weer, in allerlei vormen en situaties.

Steeds weer wordt duidelijk gemaakt dat jij en ik Eén zijn. Dat jij en de ander Eén zijn. Dat God, jij en ik Eén zijn. "Er is slechts Eén van ons." Ik denk dat dàt het allerbelangrijkste item is in de boeken. En het minst makkelijk te begrijpen! Want de implicaties die hier uit volgen zijn onvoorstelbaar groot!

Als we allemaal begrijpen, of doorhebben, dat we allemaal Eén zijn, dan zullen er geen oorlogen meer zijn. Want wat is het nut om te vechten tegen 'jezelf'! Waarom 'jezelf' pijn en onrecht aandoen! En waarom 'jezelf' niet alles geven wat 'jezelf' nodig hebt! (Daarom ook: alles dat je een ander geeft, geef je in werkelijkheid aan jezelf.) Maar ook ieder oordeel dat je over een ander hebt, vel je in werkelijkheid over jezelf... Alle pijn, alle lijden komt voort uit het idee van afgescheidenheid. En dat is het ook, 'een idee', een opgelegd idee, géén Waarheid.

Voor een werkelijk, diep begrip van deze zaken is een paar zinnen niet voldoende. Daar zijn op zijn minst een aantal boeken voor nodig, en die-van-Neale inspireren mij enorm. Volgens God (als ik dit schrijf bedoel ik 'volgens God uit de boeken van Neale', voor mij: God zoals ik Hem altijd gewenst heb), volgens die God dus, is er maar één reden voor ons bestaan, namelijk om te her-inneren en te ervaren Wie wij in werkelijkheid zijn. Om ons onze Goddelijke afkomst te her-inneren. En dan ons prachtigste visioen van onszelf te scheppen... en te herscheppen... in de grootste vreugde en met pure Liefde. Dit kan op Aarde, of op een andere planeet, of zelfs ergens buiten ons zonnestelsel. Eigenlijk maakt dat allemaal niet uit. Wij-hier-op-Aarde hebben speciale mogelijkheden, zoals Tijd en Dualiteit ervaren.

Blijspel of drama

Als je wilt ervaren dat je Liefde bent -wat wij allemaal zijn- zul je ook de andere kant van Liefde moeten kennen of ervaren, (hoeft niet 'aan den lijve!') maar je dient te weten dat liefdeloosheid bestaat. Daarom: oordeel niet! Nergens over. Zie alles wat je meemaakt als kansen om te weten, te definiëren Wie jij bent. Probeer je steeds weer te her-inneren, dat JIJ degene bent die de omstandigheden schept, dat je zowel schrij­ver, regisseur, speler als tegenspeler bent, in het boeiende Toneelstuk 'AARDE'. ('ER IS SLECHTS EEN VAN ONS', mooie titel zou dat zijn!) Je bekijkt het leven echter vanuit je eigen 'rol', realiseer je meestal niet dat je die altijd weer kunt herscheppen, herschrijven. JIJ bepaalt namelijk of het een blijspel of een treurig drama is. Want JIJ bent de schepper van jouw werkelijkheid, en het leven kan zich niet anders aan jou voordoen dan de manier waarop jij dénkt dat dat gebeurt.

Gedachte, Woord en Daad. Dit zijn de drie scheppingsniveaus, de gereedschappen waarmee je jouw werkelijkheid vorm geeft. Dat doe je altijd al. Je bent het je echter niet bewust. De kunst is nu, om dat bewust te gaan doen! Dan kun je de hemel op aarde scheppen...

Neale Donald Walsch. Zo, God heeft dus met hém gepraat. Zelf vind ik het wel een oké idee, dat hij niet een van de vroomsten was. Vier keer getrouwd geweest, negen kinderen in totaal, geeft zelf toe dat hij vaak een puinhoop van zijn leven heeft gemaakt, had nog nooit gemediteerd... Dat geeft toch hoop voor de gewone sterveling. Misschien dat God daarom hem heeft uitgekozen? Later blijkt dat een vraag te zijn van een van de interviewers: 'Waarom heeft God juist U uitgekozen?' Neale: 'Dat deed Hij niet! God praat met iedereen! God is aan de andere kant van de radio, voor ons allemaal. Het zou niet helemaal juist zijn om te zeggen: er is geen muziek op mijn radio, er is alleen muziek op die van jou! Er is muziek op ieders radio, maar sommigen luisteren, en anderen luisteren niet.' Maar degene die hem de vraagt stelt zegt dat ze haar best doet om te luisteren, maar toch niets hoort. Neale: 'Misschien was je niet zo wanhopig als ik!' Hij vertelt verder dat het een feit is, dat als alles aardig loopt je je minder in zal spannen om te luisteren. 'Moeilijkheden doen ons luisterend vermogen toenemen. Net zoals: in het donker zul je meer je best doen om iets te zien!' Maar even beginnen bij het begin.

De 'Neil Donald Walsh'-borden loodsen ons wel netjes naar onze bestemming. Als eersten komen we bij de 'press-room' aan. Mooi zo. 'n Kleine kamer, zo'n twintig stoelen verdeeld over vijf rijen, twee stoelen daarvoor voor de VIP. Tja, als we toch de keuze hebben gaan we natuurlijk eerste klas zitten, op nog geen meter afstand. Het druppelt aardig vol. En als laatste druppel: Neale. 56 Jaar. Een gewone man, grijs-achterover-haar, baardje, snor, bril, rustig. Beetje buikje, (hij is gek op desserts) jeugdige uitstraling. Zijn charme komt van zijn lach en glimlach. Ik vermoed dat-ie dat wel weet. 'Shoot!!' wordt het startsein gegeven.

Ook volgens Rome bestaat de hel niet

Oké, daar gaat-ie. Ik zeg hem dat ik deze trilogie een cadeau voor de mensheid vind. (Geen gepaai, het komt recht uit mijn hart.) En verder: 'U heeft drie boeken lang met God gepraat. Ik neem aan dat u een uitnodiging voor 'n kopje thee heeft gekregen uit Rome om eens gezellig met de paus bij te praten?' (Ja hoor, zijn eerste lach.) 'Tot dusver nog niet! Ik verwacht wel dat hij ze gelezen heeft... of er tenminste van heeft gehoord.'

Later vertelt hij dat 28 juni jl. iets heel opmerkelijks is gebeurd binnen de katholieke kerk. De paus heeft toen een bijzondere verklaring afgelegd, namelijk... dat DE HEL NIET BESTAAT!!! (U was daar natuurlijk al lang achter, maar voor heel veel mensen is dit een openbaring van de eerste orde!) De hel bestaat dus niet, 'behalve in de gedachten van de mensen', volgens de paus. Ik zou hem graag eens interviewen.

Maar mijn volgende vraag is aan Neale: 'Waarom kunnen wij, mensen, toch zo moeilijk geloven dat we zo'n nauwe verbintenis met God hebben, kunnen we zo moeilijk accepteren dat we het waard zijn om door Hem aangesproken te worden?' Neale: 'Omdat onze religies ons dat nooit verteld hebben! Religies, die ons dichter bij God hadden kunnen brengen hebben ons juist verder van Hem verwijderd. Ze hebben ons verteld dat God ergens ver weg is. Net zoals een kind bij de snoepwinkel: je mag wel kijken maar niet aankomen! Religies hebben er voordeel bij om te verklaren dat God gestopt is om met ons te praten. Als ik zeg dat ik iedere dag met God praat geloven ze me niet. Ze twijfelen er echter niet aan, dat God wel tot hén praat: via de Bijbel, de Thora, de Indiase geschriften... maar ze kunnen het er echter niet over eens worden wélk geschrift, oud of nieuw, 'het juiste' is...' (In 'Een nieuw gesprek met God': Godsdiensten verlangen dat je ze op hun woord gelooft. Daarom falen alle godsdiensten uiteindelijk aan de andere kant zal altijd slagen. Godsdiensten eisen dat je leert van de ervaringen van anderen. Spiritualiteit dringt er op aan, dat je je eigen ervaring zoekt. Godsdienst weegt niet op tegen Spiritualiteit. Godsdienst kan Spiritualiteit niet het hoofd bieden. Want Spiritualiteit leidt je misschien tot een ander besluit dan een bepaalde godsdienst, en geen enkele godsdienst kan dat verdragen. Godsdiensten moedigen je aan de gedachten van anderen te verkennen en die als je eigen gedachten te accepteren. Spiritualiteit nodigt je uit de gedachten van anderen te verwerpen en met eigen gedachten te komen.)

De grootste taak voor ons, mensen, is ons weer te herinneren Wie wij zijn ... Herinnert Neale zich zijn Goddelijkheid? 'Ik accepteer het wanneer ik dat niet doe... Maar ik ben me meer bewust van mijn verbintenis met God dan ik ooit in mijn leven ervaren heb.'

De man naast me vertelt Neale dan, dat hij gisteravond met God gepraat heeft. 'At least, I tried!', voegt hij er bijna verontschuldigend aan toe. 'Ik vroeg 'God, mag ik een gesprek met U? Of is dat moeilijk?' En ik kreeg als antwoord 'Het is zo makkelijk als kussen.' 'Marvelous!' zegt Neale, glimlachend. 'Ja. Ik denk dat Zij zoiets zou zeggen!' (In de boeken van Neale is God Hij én Zij. God is namelijk Al Dat Is.) 'Het is een culturele mythe dat we afgescheiden zijn van God. God heeft ons geschapen, maar we hebben verder geen verbinding met God. Tenminste, dat is ons verteld, en wij vertellen het onze kinderen, zij vertellen het hun kinderen... Maar het is niet de waarheid! Wat het menselijk ras zou moeten doen is deze culturele mythe veranderen. Pas als we deze mythe van afgescheiden zijn van God veranderen, veranderen we ook de mythe van afgescheiden zijn van elkaar. Het verhaal van scheiding creëert het verhaal van competitie. Want als ik afgescheiden ben van jou, dan moeten we strijden om datgene dat we denken nodig te hebben om gelukkig te zijn. Ook omdat we denken dat er niet genoeg voor beiden is. Er is echter genoeg van alles voor iedereen! Waar we mee dienen te starten is delen met elkaar.'

Hitler naar de hemel

In het eerste gesprek met God geeft Neale de conversatie weer die hij met God heeft over Hitler. Voor veel mensen een behoorlijke hobbel in het boek! 'Hitler ging naar de hemel. Wie dit begrijpt, begrijpt God', staat er bijvoorbeeld. Toen ik het voor het eerst las, dacht ik, lichtelijk gefrustreerd,: 'Nou, God, dan begrijp ik dus geen reet van U!' Maar gaande weg begon ik het langzaam te begrijpen, écht te begrijpen.

Vooral na het lezen van boek drie. Het makkelijkst te begrijpen is misschien dat er geen hel is. En ook geen vagevuur. Of iets anders waar je in gegooid kunt worden. Waarom die er niet zijn? 'Goed' en 'kwaad' zijn begrippen die wij hier op Aarde hanteren om onszelf te kunnen definiëren als Wie wij zijn. Om uiteindelijk te her-inneren dat wij Liefde zijn. Om dat te kunnen ervaren, scheppen we gebeurtenissen die ook het tegenovergestelde laten zien: liefdeloosheid. Omdat we allemaal -op een hoog bewust niveau- er voor kiezen om alle mogelijke ervaringen op te doen, hebben we ook gekozen voor de 'Hitler-ervaring'.

Zelf stel ik me zo voor dat we, voor we incarneren 'n soort vergadering hebben, en dan de rollen gaan verdelen. 'Jongens, wie wil er Hitler (of vul maar een andere boosaard in) zijn!' Er gaat natuurlijk geen vinger de lucht in. Tot er zich iemand aanbiedt... omdat hij of zij inziet dat 'Hitlers' nodig zijn om voor de rest precies het tegengestelde te kunnen ervaren... Simpel gezegd misschien, maar voor mij werkt het. Daarom ook weer: oordeel niet. Oordelen ontstaat uit onwetendheid. Godsoordeel niet. Zij weet dat Alles Is.

Ik vraag aan Neale waar hij nou het meeste commentaar op krijgt. Is dat op het Hitlerverhaal, of dat de mens Goddelijk is... Hij denkt even na. Zegt dan dat er niet specifiek commentaar geleverd wordt op wat dan ook in de boeken, maar wél op het feit dat hij met God praat. 'Wie denken we wel dat we zijn?!!' voelt hij toch wel vaak. 'Men zit daar dan in puur ongeloof, mond stijf gesloten, niet in staat om dat feit te accepteren. Terwijl de stichters van hun eigen religie precies hetzelfde zeiden - twee duizend jaar geleden. Hun ervaring van iets dat honderden jaren geleden gebeurde is waar - jouw ervaring van het nu is dat niét. Dat voelt 'n beetje hypocriet'.

Een van de aanwezigen vraagt of Neale 'channelt'. 'Nee!', zegt hij pertinent. 'Het feit dat Mozart prachtige muziek componeerde is dat omdat hij God channelde? Als iemand hem vroeg hoe hij zo'n buitengewoon mooie melodie kon maken zei hij: 'Ik was geïnspireerd door God!' En niemand zette daar vraagtekens bij. Als iemand aan Rembrandt gevraagd zou hebben hoe hij toch die prachtige schilderijen kon maken, hoe hij de ideeën uit zijn geest naar zijn handen kon leiden, ook hij zou gezegd kunnen hebben: 'Ik was geïnspireerd door God', en niemand zou daaraan getwijfeld hebben. Als ik een boek schrijf, en iemand vraagt hoe ik toch zulke buitengewone teksten kan schrijven, zeg ik: 'Ik was geïnspireerd door God'. En dan zegt men: 'NO! Dat is niét mogelijk!' Ik noem het dus geen 'channeling', maar 'geïnspireerd schrijven'. We worden allemaal geïnspireerd door God, en er is geen verschil tussen iemand anders inspiratie en die van mij.'

Sterven is opnieuw geboren worden

De tijd vliegt, en ik heb nog een aantal vragen! Vooruit, keuze maken. De boeken geven aan dat wij een Heilig Verbond met God hebben, een soort 'heilig huwelijk', onverbreekbaar, altijd bemind. Wij zijn Schepper met Hem. God wil voor jou wat jij voor je-Zelf kiest. Hij-Zij staat altijd achter jouw keuzes, omdat Hij weet dat Zij zichzelf ervaart door jou. 'Kun je er voor kiezen om langere tijd in je lichaam door te brengen zonder te verouderen?'

'Velen kennen inderdaad de boeken over diegenen die honderden jaren in hetzelfde fysieke lichaam blijven... maar ik heb nog niemand daarvan ontmoet. Ik neem aan, dat opmerkelijke mensen opmerkelijke dingen kunnen... maar waarom zou je daar voor kiezen?' (De boeken geven duidelijk aan, dat 'sterven' niet bestaat. Wij zijn eeuwige 'vormveranderaars', 'sterven' is dan niet 'doodgaan', maar 'opnieuw geboren worden', steeds met nieuwe mogelijkheden om een hogere versie, een hoger visioen van je-Zelf te scheppen).

Dan is nog mijn vraag: 'Als je je bewust bent geworden dat je een Schepper bent, dan hebben astrologie, numerologie en dergelijke zeker geen vat meer op je?' Hij lacht. 'Interessante stelling! Wat is je vraag? Of ik het met je eens ben? Ja, ik ben het met je eens!' Nogal plotseling wordt hij dan gevraagd te stoppen. Hij heeft nog een lezing te doen, 1700 mensen zitten al klaar. Ik geef mijn gratis kaartje terug. Ik weet even genoeg. Thuisgekomen realiseer ik me dat het interview een duidelijke por in mijn rug is om me te blijven openstellen voor die speciale zender op mijn radio. Dat wens ik jullie ook toe: blijf net zo lang draaien, tot je Haar gevonden hebt. Welkom thuis, mijn kind!' zal Hij ook jou zeggen.