|
22/10/02
Joanne Gabriel
Er wordt vandaag
de dag veel over oorlog gesproken, en waar er niet over oorlog wordt
gesproken, wordt er over angst gesproken, vooral nu de scherpschutter
nog steeds voortvluchtig is in de omgeving van Washington D.C. Het
zijn intense tijden...geladen met bezorgdheid, angst en onzekerheid.
Dus was het
perfecte timing toe ik op 12 oktober de kans had mee te doen aan
de vredeswake die in verschillende vormen over de wereld werd gehouden.
Onze goede vriend, Jimmy Twyman, was uitgenodigd om terug te gaan
naar Bagdad om op te roepen tot vrede.
Ik kon de energie
voelen van de liefdevolle gebeden voor vrede die tegelijkertijd
de wereld in werden gezonden, onze planeet badend in liefde en licht.
Ik stuurde iedereen die ik ken een e-mail op het exacte moment dat
de wereld samenkwam met de woorden: Dat Vrede op Aarde Mag Zegevieren.
Terwijl ik bad
en zong en danste, bereikte een erg sterke en heldere boodschap
me: Om de planeet op te roepen tot vrede, moet ik dat doen vanuit
een vredig hart...een plaats van vrede van binnen. Ik kan niet iets
oproepen dat zich niet in mezelf weerspiegelt. Dit is wat Jezus
bedoelde toen hij zei, "Moge Vrede met U zijn." Want als
vrede met mij is, is dit wat ik op zal roepen en scheppen...dit
voelt als een bijzondere bewustwording.
Uit 'Een Nieuw
Gesprek met God', pagina 153:
"Deze ene, eenvoudige verandering - vrede
binnenin nastreven en vinden - kan als het door iedereen wordt ondergaan,
aan alle oorlogen een eind maken, alle conflicten elimineren, onrechtvaardigheid
voorkomen en de wereld eeuwigdurende vrede brengen. Er is geen andere
formule nodig of mogelijk. Wereldvrede is een persoonlijke
aangelegenheid. Wat nodig is, is niet een verandering in de omstandigheden,
maar een verandering van bewustzijn."
"Wanneer
je Innerlijke Vrede vindt, kan noch de aanwezigheid of afwezigheid
van welke persoon, plaats, ding, voorwaarde, omstandigheid of situatie
ook de Schepper van je geestestoestand of de oorzaak van je ervaring
als entiteit zijn."
Dus wat betekent
dit...ik moet in de lotushouding blijven, "ohmen", zodat
ik me nergens meer aan stoor? Hoe bereik en onderhoud ik een bewustzijn
van vrede?
Uit 'Een Nieuw
Gesprek met God', pagina 153 - 154:
"Het is moeilijk dit te vernemen, maar Ik
zeg je dit: er is perfectie in alles. Span je in om de perfectie
te zien. Dit is de bewustzijnsverandering, waarover Ik sprak. Heb
niets nodig. Verlang alles. Kies wat zich voordoet. Beleef je gevoelens.
Schreeuw je hartenkreten uit. Lach als je moet lachen. Eer je waarheid.
Maar wees stil wanneer alle emoties aan de beurt zijn geweest en
weet dat Ik God ben. Anders gezegd, zie midden in de grootste tragedie
de glorie van het proces."
We hebben zo'n
krachtige mogelijkheid gehad om dit te doen door onze collectieve
ervaring van de gebeurtenissen van 11 september. We kunnen het er
allemaal over eens zijn dat dit een van de meest verschrikkelijke
gebeurtenissen in onze geschiedenis is. Ik kon de pijnlijke, verdrietige
en tragische impact voelen van waar ik me bevond, duizenden kilometers
weg, dus kon ik me alleen maar voorstellen wat diegenen die het
persoonlijk en fysiek doormaakten ervoeren. Het was een nachtmerrie
van onvoorstelbare proporties.
En op hetzelfde
moment, terwijl ik mijn tranen huilde en mijn gevoelens voelde,
kon ik naar een ander niveau gaan en het enorme geschenk er in zien.
Ik kon zien hoe al deze zielen in dat moment samen waren gekomen
om deze planeet eens goed wakker te schudden. Voor momenten, dagen,
en weken daarna, waren handen en harten ineengeslagen bij zowel
ground zero als over de wereld. Eerder waargenomen muren
en blokkades voor medeleven en acceptatie kwamen samen met die massieve,
gedraaide stalen balken naar beneden.
Het blijft zichtbaar
hoe we deze openingen zullen gebruiken, maar de gebeurtenis die
hen heeft ontstoken was even monumentaal als afschuwelijk.
Het is op het
persoonlijke niveau dat de verandering in bewustzijn ook belangrijk
is. Wat voor soort bewustzijn heeft men tijdens de "vredeswake"
wanneer men worstelt met de feiten dat je in 't rood staat, de relatie
is beëindigd, en de dans met geraffineerde suiker nu zichtbaar
is in het bloed?
"Wanneer
je Innerlijke Vrede vindt, kan noch de aanwezigheid of afwezigheid
van welke persoon, plaats, ding, voorwaarde, omstandigheid of stuatie
ook de Schepper van je geeestestoestand of de oorzaak van je ervaring
als entiteit zijn."
Het vinden
van Innerlijke Vrede is niet precies hetzelfde als het vinden van
verloren autosleutels, hoewel het soms even ontwijkend kan voelen.
Een van mijn
favoriete passages uit het hele CwG-materiaal staat op de paginas
115 - 116 van 'Een Ongewoon Gesprek met God'. De bladzijdes beginnen
uit mijn eerste druk te vallen!
"Verloochen
Mij niet op het moment dat je Mij het meest nodig hebt. Dit is het
uur waarin je het zwaarst op de proef wordt gesteld. Dit is het
moment van je grootste verandering. Het is de kans om alles te bewijzen
wat hier geschreven staat. [...] Dit is meer dan ooit het moment
om naar je Godsruimte te gaan. Ten eerste zal dat je grote gemoedsrust
geven, en een ontspannen geest komt op de beste ideeën, ideeën
die een oplossing kunnen bieden voor je grootste, ingebeelde problemen.
Ten
tweede is het in jouw Godsruimte dat je het eigen Zelf realiseert,
en dat is het doel - het enige doel - van je ziel. Wanneer je je
in je Godsruimte bevindt, weet en begrijp je dat alles wat je nu
ervaart, tijdelijk is. Ik zeg je dat hemel en aarde zullen verdwijnen,
maar jij niet. Dit eeuwigdurend perspectief helpt je de dingen in
het juiste licht te zien.
Je
kunt deze huidige voorwaarden en omstandigheden beschrijven als
wat ze werkelijk zijn: tijdelijk en wereldlijk. Je kunt ze dan als
hulpmiddelen gebruiken - want dat is wat ze zijn: tijdelijke, wereldlijke
hulpmiddelen - bij het scheppen van de huidige ervaring.
Wie
denk je wel dat je bent? Met betrekking tot de ervaring je baan
te hebben verloren, wie denk je dat je bent? En, misschien meer
relevant, wie denk je dat Ik ben? Denk je dat ook dit een te groot
probleem voor Mij is om op te lossen? Is jou uit de puree helpen
een te groot wonder voor Mij om te verrichten? Ik begrijp dat jij
eventueel denkt dat het een te grote krachttoer is voor jou - zelfs
met het gereedschap dat Ik je heb gegeven - maar geloof je nu werkelijk
dat Ik dit niet aankan?"
Ik heb deze
passage altijd erg geruststellend gevonden, omdat het me helpt herinneren
waar mijn kracht verblijft en hoe ik het kan aanboren. En ik gebruik
deze tijd en ruimte om hieraan herinnerd te worden, omdat we alleen
Innerlijke Vrede kunnen bereiken als we helder hebben Wie We Zijn,
en dat we nooit alleen zijn.
Dus om echt
"op te komen dagen" voor de vredeswake, dat is om echt
vrede op deze planeet op te roepen, moeten we van binnen vredig
zijn.
Misschien is
dit waarom we, na ze al eeuwen te hebben gehouden, nog steeds vredeswakes
nodig hebben...we brachten altijd de kaarsen, de tekenen en de wierook,
maar nu zullen we ook onze open harten meenemen voor, en levend
vanuit, onze eigen innerlijke vrede.
We dat roepen
op wat we zijn.
Moge Vrede met
Jou Zijn.
|