Leven in liefde

Door Mariëlle Diemel

Waarom is dat soms zo moeilijk? Waar zijn we bang voor? Want angst moet wel de reden zijn waarom leven in liefde soms zo moeilijk lijkt. Waar angst heerst, heeft liefde weinig plaats. Angst beperkt. Je gedachten, je gevoel, je wereld(beeld), je ziel.

Als ik bang ben voel ik me klein. Te klein om de wereld volledig aan te kunnen. Terwijl de wereld in mijn hand past als ik mij geliefd voel en zelf liefheb. Liefde voor wie IK BEN, de mensen in mijn leven en daarbuiten, liefde voor het leven zelf. Dan past de wereld in mijn hand, kan ik er naar kijken met verbazing en verwondering. Ik zie dan zó duidelijk de connectie tussen mijzelf en die wereld, tussen alle dingen en mensen onderling. De redenen achter toeval, het licht om de hoek van het donker. Niet dat de paden dan zijn uitgestippeld of alle gebeurtenissen vastliggen. Nee. Ik zie de verbondenheid van alles met alles. Waardoor er zó veel paden zijn om in te slaan en gebeurtenissen te laten gebeuren. Oneindig veel mogelijkheden. Voor mij, voor iedereen.

Is dat het wat mij bang maakt? Dat het leven groter is dan ik dacht? Dat mijn mogelijkheden verder reiken dan ik durf te dromen? Dat iedereen alles kan zijn wat hij of zij wil? Dat de wereld in onze hand past?

Misschien is dat inderdaad waar we bang voor zijn, voor ons eigen potentieel.
Dat we groter zijn dan het leven zelf.
Dat wij Liefde zijn en angst eigenlijk niet bestaat...

To live in love. Why can that be so hard? What are we afraid of? Because fear must be the reason why living in love seems so hard sometimes. Where fear lives, theres little space for love. Fear confines. Your thoughts, your feelings, your world(view), your soul.

When Im afraid I feel small. Too small to face the entire world. While the world fits in the palm of my hand when I love and feel loved. Love for who I AM, the people in my life and beyond, love for life itself. Then, the whole world fits in my hands, I can watch and admire it. Then I can see so clearly what connects me to that world, what connects every thing and human being with each other. I can see the reason behind coincidence, the light around the corner of the dark. Not that every path is mapped out, or all events are decided. No. I see the connection between everything with everything. And that makes for so many paths to follow and events to let happen. Infinite possibilities. For me, for everyone.

Is that what scares me? That life is bigger than I thought? That my potential reaches further than I dear to dream? That everybody can be what he or she desires? That weve got the whole world in our hands?

Maybe thats what were afraid of, our own potential. That we are bigger than life itself. That we re Love en fear doesnt even exist.